|
| |||||||||||
|
links |
|
Zoekmachines: |
|
Ik heb respect voor: |
|
Andere logs: |
|
Startpagina's: |
|
Op vakantie neem ik mee: |
Love XML?
Homepage Jeroen:
Jeroen.com
"Waar zijn ze heen, waar zijn ze gebleven, de vrienden voor het leven, ze geven een voor een niet thuis vannacht...."
Heerlijk, het blijft voor mij altijd een puur genot Rick de Leeuw, de vroegere voorman van de Trockener Kecks te zien spreken. De gedachten aan de warme, rauwe en sfeervolle optredens in kleine warme, naar rook en bier riekende cafe's van het Ouderwetse Nederlandse (Rock-) Levenslied. Als hij in Belgie aan "De laatste show" of zelfs een enkele keer "De Papenheimers" (zondag 's avonds, erg goede show trouwens!) mee doet blijft het een beetje een vreemde eend, een Amsterdammer in het hol van de leeuw der Belgen, de BRT, maar vanochtend ouderwets op de Nederlandse TV bij Goedemorgen Nederland was een bijzonder moment.
Hij was er ter presentatie van zijn nieuwe boek, een gedichtenbundel genaamd Planeet Jeugd met teksten die de herinneringen aan de oude optredens weer doen opleven. Rick de Leeuw is weer vaste gast op de boekenballen, maar mijn sterkste herinnering aan een boekenbal is van 1991. Een voor mij zeer bijzondere dag (ik weet nog, ik was verliefd op Ellen 
) waarbij natuurlijk Harry Mulisch, die ik ook enorm bewonder, aanwezig was, maar die voor mij vooral herinneringen opwekt van de fabelachtige sneltreinvaart optredens van Bart Chabot, die met een werkelijke Stormvloed en Waterval van woorden de gedichten "God" en "God deel twee" (als ik het me goed kan herinneren ging het over een bij op een toilet ) opvoerde en de optredens van Rick de Leeuw en Rob de Weert van de Trockener Kecks. De Kecks hadden die dag een setting in de stijl van straat-muzikanten, Rob met een akoestische gitaar en Rick met een simpele microfoon zonder ook maar verdere enige "opsmuk". Elvis die speelde met Elvis Costello. Puur en het ging letterlijk door Hart en Ziel.
Ik ben die dag in 1991 per ongeluk ook nog op TV beland bij Sjors Frohlich en Peter Plaisier, waarbij ik mijn mening over Multatuli per ongeluk aan 1 miljoen mensen heb doorgegeven. Ik heb ergens ook nog een foto waar ik samen met Rob de Weert op sta, ook heb ik nog ergens een plectrum van Rob de Weert, het was echt een dag vol herinneringen.
De Kecks zijn er helaas niet meer, "Achter Glas" is helaas alleen nog maar voor de buis... Tsja, "Waar zijn ze gebleven...?" De herinneringen blijven, als vrienden voor het leven.
Tsja, we zouden er door al het oorlogsgeweld bijna aan voorbij zijn gegaan dat het afgelopen week precies 30 jaar geleden was dat voor het eerst met een mobiele telefoon is gebeld.
Pas zes jaar geleden begon het ook in Nederland door te breken bij de consumenten, 25 jaar na de introductie. Dat geeft wel aan hoe lang een ontwikkeling van een product kan duren voordat het daadwerkelijk door breekt. En het gekke is dat we niet eens meer anders weten....
Enfin, als je meer over dat eerste gesprek in Manhattan, New York wilt lezen, dan moet je hier maar eens kijken:
> http://www.3g.co.uk/PR/April2003/5173.htm
Alweer een tijdje geleden logte ik al over de nieuwste Amerikaanse woorden (zie Bushism & Dot-communism) Nu heeft ook Webwereld de term ingezet bij haar poll over het communistische model van Breedband Internet. Lenin juigt in zijn graf...
> http://peiling.webwereld.nl/peiling.phtml?id=7
Ben een weekendje weg, je mag raden waarheen. Oranje Laptop met stapel werk gaat mee
Een fijn weekend allemaal!
Drie en een halve week lang heb ik niet gelogd over de oorlog in Irak, en dat terwijl ik voor de oorlog toch nog wel eens een berichtje er over wilde plaatsen. Misschien was het ontkenningsgedrag, misschien afschuw, misschien was het de zinloosheid van een reactie.
Afgelopen week kwam ik echter in een van mijn boeken (ik heb een stapeltje ) over Pompeji een afbeelding tegen van de Griekse Alexander de Grote (links, zonder Helm) die de Perzische Koning Darius de 3e (rechts, met helm en een angstig gezicht) heeft verslagen. In mijn dromen kom ik nog regelmatig in Pompeji, en een van mijn favoriete kunstwerken (en het zijn er veel in Pompeji!) is het mozaïek in het Huis van de Faun. Persoonlijk hoort dit werk tot mijn absolute topfavorieten samen met de Tuin der Lusten van Jeroen Bosch, De Venus van Milo door Salvador Dali, Michelangelo’s Pieta, Herman Brood zijn portret van Beatrix (titel: hoedster van de Nederlandse staat) en op architectonisch gebied het Pantheon in Rome.
Het mozaïek uit Pompeji is een mozaïek met een oppervlakte van ongeveer 5 bij 2 1/2 meter waarop de Griekse koning Alexander de Grote, ondanks een enorme overmacht qua manschappen van de Perzen (uit het huidige Irak!), in 333 voor christus toch door slimmere strategieën te gebruiken de Perzische koning Darius de 3e wist te verslaan. Het mozaïek heeft een aantal merkwaardige overeenkomsten met het heden. Alexander was ook iemand die zichzelf zag als vertegenwoordiger van de democratie uit de oude stadsstaat Athene, alhoewel hij geloof ik zelf uit Macedonie kwam. Ook de Grieken hadden machtspolitieke redenen, en hoewel olie al wel gebruikt werd voor olielampjes (dat was echter plantaardige olie, veel gezonder) was de belangrijkste reden voor de Grieken het uitbreiden van hun rijk en macht.
Ook Darius was een bedreiging voor de veiligheid van de oppermachtige Grieken, en ook Alexander de Grote had veel te danken aan de dingen die zijn vader reeds voor hem had opgebouwd. Zijn vader had namelijk al het voor die tijd zeer professionele Griekse leger voor Alexander opgebouwd en de basis van zijn rijk gesticht.
Het aantal vergelijkingen is eng, alhoewel ik de intellect van Bush junior op nog niet een honderdste van die van Alexander zou willen inschatten. Vergeet ook niet dat we Alexander dan wel het beste kennen, maar dat zijn overwinningen ook vooral te danken waren aan zijn adviseurs, evenals dat Bush zijn nest met Haviken en zijn Pax Americana (http://www.newamericancentury.org) heeft. En ook de Grieken wilden een overheersing van het Midden Oosten en Alexander heeft daarbij uiteindelijk zelfs India weten te bereiken. Hopelijk zal Amerika dat niet doen, alhoewel ze met Afghanistan al aardig in de buurt zijn gekomen. Een geruststelling in de vergelijkingen: Alexander de Grote heeft 10 jaar oorlog gevoerd zonder maar een keer te verliezen voordat hij op relatief jonge leeftijd aan een onduidelijke ziekte, ik geloof malaria (??), stierf, Bush junior zal misschien ook nooit een oorlog verliezen, maar hij mag constitutioneel niet meer dan slechts 8 jaar regeren.
Wat erg, heel erg, opvallend aan het mozaïek is, is het feit dat de afgebeelde slag tussen Alexander de Grote en Darius de 3e plaats vond in het huidige Syrie. . . Darius vindt uiteindelijk dus in Syrie zijn Waterloo. Ook heeft Alexander in totaal drie veldslagen nodig gehad om Darius uit te schakelen. De Amerikanen hebben er twee nodig gehad, en als ze Syrie ook nog binnen zouden vallen als gevolg van de oorlog in Irak zou dit de derde veldslag worden. Het aantal signalen over dat dit land misschien wel het volgende Amerikaanse slachtoffer is en de vlucht van Iraakse officials naar Syrie maken de uiteindelijke vergelijking van het 2000 jaar oude mozaïek met de huidige situatie in het midden oosten ronduit stuitend.
Vandaag is toch eigenlijk wel een bijzondere dag. Ondanks dat ik echt gruwelijk hard heb moeten werken is er wel een reden om tussendoor snel wat te vieren:
Ik heb officiele toestemming vanuit Amerika gekregen voor het gebruik van de naam van Google voor de Google.pagina.nl en ik heb op dezelfde dag van Ilse te horen gekregen dat ze zeer enthousiast zijn over het opzetten van een Ilse.pagina.nl~! Beide aanvragen liepen al enkele weken zo niet meer dan een maand en het is toch wel bijzonder dat beide reacties tegelijk binnen komen.
Ik ben in ieder geval erg gelukkig, het gaan twee mooie pagina's worden, enneuh, wordt vervolgd!
Google Weblog is not endorsed by or affiliated with Google, Inc.
powered by pivot