ASCII-code (ICT)

ASCII is de afkorting van American Standard Code for Information Interchange. ASCII is een zogenaamde standaard, waarbij codes teksten in computers en communicatiemogelijkheden representateert.

De ASCII-tabel bevat 95 tekens, de overige karakters zijn zogenaamde stuurcodes, deze dienen om teksten te sturen, bijvoorbeeld met behulp van tabs of nieuwe regels.

Het ontstaan van ASCII

Er werd in 1960 gewerkt aan ASCII, de eerste versie van de standaard werd vervolgens in 1963 gepubliceerd.

Rond 1956 was er al een voorstel voor karakters gebaseerd op als het ware 7 bits, wat uiteindelijk ASCII werd.

De meest recente update update was uiteindelijk in 1987.

ASCII uitbreiding

ASCII is een 7 bits code, dat betekent dat met ASCII (2^7=) 128 verschillende tekens kunnen worden weergegeven. Een byte bevat echter 8 bits. Voor ASCII moet dus nog een bit worden toegevoegd om een byte te krijgen. Deze bit werd gebruikt om een code uit te breiden, waardoor er ASCII-varianten ontstonden, ook wel extended ASCII-code genoemd. De 8e bit werd voor een controle gebruikt, om fouten tijdens het transport en verwerking van tekens op te sporen.

Veel landen kennen echter meer verschillende tekens naast de 26 letters die in het alfabet voor komen. Om ook deze op te nemen in de standaarden, werd de 8e bit hier voor gebruikt. Het aantal mogelijke tekens wordt hiermee verdubbeld.

Gerelateerde woorden

Meer over ASCII-code (externe links)

Thema & categorieën